بسم الله الرحمن الرحيم

در زندگي انبياء و رسل  رمزهايي است براي فضاي پيش رو ، رمزهايي كه همچون كليدهاي بزرگي براي قفل هاي عظيم پيش رو خداوند به صورت ماجراهاي رولان در قرآن آورده است تافَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَکَّرُونَ در آنها تفكر كنيم و جزء الوالباب باشيم كه لَقَدْ کانَ في قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ ِلأُولِي اْلأَلْبابِ.

يكي از انبياء و رسل كه خداوند تمامي آنچه بشر براي حركت در مسير اليه راجعون به آن نياز دارد در ماجراي ايشان آورده است حضرت آدم(ع) است كه سلام و درود خداوند برايشان باد، و معلم از جانب خدا اوج اين درسها را در ماجراي بهشت آورده يعني مهمترين و عظيم ترين درسها.

در نظر داشته باشيم كه درسهايي كه در ماجراي بهشت آدم(ع) است بايد متناسب با فضاي عظيم و پيچيده پيش رو باشد و بايد به اين ديد نگاه كرد.

در ماجراي بهشت آدم(ع) با علم الاسماء كه خدا به ايشان عطا كرد توانست جنت برپا كند در فضاي پييش رو عرصه عرصه خود نمايي كلمات است يُحِقُّ اللّهُ الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ يعني اگر جنتي كه خدا وعده آن را داده كه وَ سارِعُوا إِلي مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ اْلأَرْضُ بايد با توان و علم كلمات برپا شود. در بهشت ، ادم(ع) با موضوعات مختلف از جمله ورود ابليس به بهشت و رفتار ابليس در آنجا ، درخت ملك، تقوي ، كلمات و.... روبرو شد كه هركدام از اين درسها به لحاظ اينكه معلم در كلاس بهش قرار داده است فوق العاده مهم و عظيم است كه ميتوان با بهره گيري از نوري كه معلم در آن قرار داده است فضاي پيش روي ما را روشن كند و ما را در حركت به سمت فضاي آينده كمك شاياني انجام دهد ، اما به نظر مي رسد درسهاي مطرح شده در اين كلاس همگي حول يك محور در جريان است و آن نقش اهل بيت و رفتار در قبال ايشان است .

آدم(ع) جنت خود را اسماء اهل بيت (ع) بر پا كرد يعني جنت ايشان وجهي از وجوه اين بزرگواران بود ، آدم(ع) در مرحله اول به هر نقطه اي كه نگاه ميكرد اهل بيت را با وجه اسمائي ميديد، در مقطعي ديگر در بالا ترين جايگاه خداوند آدم(ع) را با وجه شهودي اهل بيت(ع) مواجه ميكند و براي بار سوم آدم(ع) نور كلمات را به آدم(ع) نشان ميدهد، يعني آدم(ع) در بهشت خود با اهل بيت(ع) و وجوه مختلف ايشان رو برو بود و بايد رفتار مناسب درقبال ايشان انجام ميداد در بهشت آدم (ع) رب مطرح بود و رفتار در قبال ايشان ، رب مطرح بود و تربيتهاي جاري شده از مجراي ايشان و آدم(ع) بايد با نوع عمل خود رفتار مناسبي را در قبال اين موضوع نشان ميداد و بعلت عدم عزم آدم(ع) در قبال اين موضوعات جنت ايشان ذايل شد ، در آخرالزمان نيز دوباره اهل بيت مطرح است و رفتار در قبال ايشان ،رب مطرح است و تربيتهاي جاري شده از جانب رب ، در بهشت آدم(ع) به لحاظ كم عزمي در قبال تربيتها بهشت ذايل شد و لي در صحنه هاي پيش رو بايد وعده خداوند محقق شود پس بايد صحنه اي درخود وعده خدا گذاشته شود تا همه به سمت تربيتها و به سمت معلم جاري كننده تربيتها حركت كنند تا بهشتي در محدوده آسمانها و زمين برپاشود. أَلا إِنَّ لِلّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ أَلا إِنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ.

منظر ما نسبت به تمام انبياء و رسل و بالاتر از ايشان اهل بيت(ع) بايد منظر منتظر رجعتكم باشد يعني به ايشان و ماجراهاي ايشان در يوم الله رجعت نگاه كنيم . با توجه به ماجراي آدم(ع) در اين مرحله زماني كه تر بيتها جاري شده است بايد با توجه داشتن  به معلمان بشر  تربيتهاي لازم را گرفته و زمينه را براي برپايي بهشت ظهور فراهم سازيم.