مناسبتها

مقالات معارفیعناوین فرعیقرآنپیوندهارساله اجوبهمناسبتهاآرشیو

 ما از فاطمه(س) هستيم، خداوند إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ راجِعُونَ را به واسطة فاطمه(س) قرار داد، اگر خدا اين آيه را قرار داد روح آن حضرت فاطمه(س) است. اگر قبلاً حضرت زهرا(س) را قرار نداده بود اين آيه را هم قرار نمي‌داد. اگر من و شما در آيه إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ راجِعُونَ و بلحاظ اين آيه زندگي مي‌كنيم، روح اين آيه فاطمه(س) است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ـ ‌‌محمد بن القاسم‌بن‌عبيد معنعنا عن أبي‌عبد‌الله(ع) أنه قال: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ»، «الليلة» فاطمة و «القدر» الله، فمن عرف فاطمة حق معرفتها، فقد أدرك ليلةالقدر و إنما سميت فاطمة لأن الخلق فطموا عن معرفتها أو من معرفتها و قوله« وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ »يعني خير من ألف مؤمن و هي «أم‌المؤمنين». « تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها » و الملائكة، المؤمنون الذين يملكون علم آل‌محمد ص و الروح‌القدس، هي فاطمة ع« بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلامٌ هِيَ حَتَّي مَطْلَعِ الْفَجْرِ» يعني حتي يخرج القائم ع.

امام صادق(ع) در مورد آية« إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِالْقَدْرِ» فرمودند: منظور از «الليلة»(شب)، فاطمه(س) و «الْقَدْر»(قدر)، خداوند متعال است پس هر كس معرفت به حضرت زهرا (س) پيدا كند، آنگونه كه حق آنست، بدرستي كه شب قدر را درك خواهد كرد و همانا كه ايشان «فاطمه» ناميده شدند به خاطر آنكه مردم از كُنهِ معرفت ايشان باز داشته شدند، و آية « وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ » يعني ايشان از هزار مؤمن بهتر و برترند، زيرا كه ايشان «أمّ‏المؤمنين» (مادرِ مؤمنان) هستند. « تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها » ، ملائكه، مؤمناني هستند كه داراي علم آل‌محمد(ص) هستند و«الروح القدس»، فاطمه (س) است.«بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ سَلامٌ هِيَ حَتَّي مَطْلَعِ الْفَجْرِ»يعني تا وقتي كه قائم (عج) قيام كند./ تفسيرفرات‏كوفي ص581

شب دفن حضرت زهرا(س) را قدر بدانيم. شب دفن فاطمه، شب قدر شيعيان فاطمه است.شب دفن فاطمه شب قدر بچه هاي فاطمه(س) است. بچه‌هاي فاطمه(س) يعني آن دسته از شيعياني كه به دست مبارک ایشان تربیت شده اند. بچه های فاطمه (س) چیزی نمی خواهند جز رضایت مادر و مادر آنها جز به ظهور فرزندش راضی و خشنود نمی شوند. بچه های ایشان به خوبی می دانند که رضایت ایشان رضایت پدر بزرگوار ایشان و رضایت خداست و با تمام عزمی که دارند دنبال آن هستند.